شیث
شیث در کتاب پیدایش تورات، سوّمین فرزند آدم و حوّا، و برادر قابیل و هابیل است. به گفته کتاب پیدایش 4:25 شیث پس از کشته شدن هابیل به دست قابیل، زمانی که آدم 130 سال سن داشت (پیدایش 5:3) به دنیا آمد. پیدایش (5:4) می گوید که آدم پیش از درگذشتش در سن 930 سالگی، پدر "پسران و دخترانی" بود.
شیث در سن 105 سالگی دارای پسری به نام انوش شد (پیدایش 5:6) و پدر فرزندان زیادی بود. او 912 سال زندگی کرد (پیدایش 5:8).
شیث در اسلام
در اسلام نیز شیث پسر آدم و یک پیامبر شناخته شده است. در حقیقت تمام پیامبران تورات در اسلام نیز پیامبر شناخته می شوند.
نام دیگر شیث پسر آدم، هبة الله (هدیه الله) است. او فرزند و جانشین حضرت آدم بود.
در روایتی از امام محمد باقر علیه السلام آمده است:
آدم علیه السلام بعد از کشته شدن هابیل، بسیار گریست و به درگاه خداوند شکوه کرد. خداوند به او وعده پسری داد تا جای هابیل را بگیرد. آنگاه به او فرزندی عطا کرد که آدم او را شیث نام گذاشت. خداوند به آدم وحی کرد که: «این پسر بخششی است از جانب پروردگارت، پس نام او را «هبة الله» بگذار.» و آدم علیه السلام نیز چنین کرد.
شیث در میان فرزندان آدم داناترین مرد روزگار خود بود و به وصیت آدم جانشین او در راهنمایی فرزندان آدم بود. آدم به هنگام وفات، مأمور شد شیث را جانشین و وصّی خود بشناساند. او نیز تمامی فرزندان خود را گرد آورد و شیث را به جانشینی خود منصوب نمود.
در روایات آمده که آدم علیه السلام به شیث سفارش کرد که علم و مقام خود را از قابیل پنهان دارد، مبادا که به وی نیز حسد ورزد و همانند هابیل او را نیز به قتل رساند. از این جهت شیث پیوسته در هراس و در حال تقیه به سر میبرد.
خداوند تعالی شیث را به پیامبری برگزید و پنجاه صحیفه بر وی نازل کرد تا به وسیله آنها مردم زمان خود را که همگی از نوهها و نوادگان آدم ابوالبشر علیه السلام بودند به توحید و یگانگی خدا دعوت نماید.
میگویند حضرت شیث علیه السلام 912 سال زندگی کرد. محل تبلیغ وی مکه معظمه بود و مطالب صحیفهها را که دلایل خداشناسی، فرایض و احکام و سنن و حدود الهی بود برای فرزندان آدم میخواند.
وی سرانجام در مکه درگذشت و در کوه ابوقبیس (در کنار مزار پدر و مادرش) به خاک سپرده شد.
منبع
دانشنامه رشد، حضرت شیث علیه السلام