آشور

آشور نام یک منطقه جغرافیایی بر بالای رود دجله، در میان دو رود (عراق) میباشد که نام خود را از پایتخت اصلی خود شهر آشور گرفته است. نام آشور همچنین به یک دولت سیاسی که در میانه این منطفه واقع بود و در طول تاریخ بارها بصورت یک امپراتوری منطقه ای درآمد، اشاره می کند. آشور همچنین نام یک خدای عمده می باشد که آشوریان، نام وی را بر خود نهادند. کاوشگری ناحیه آشور توسط باستان شناسان آلمانی در سال 1898 آغاز گردید. خاکبرداری در سال 1900 توسط فریدریش دلیتچ آغاز شد و از 1903 تا 1913 ادامه یافت. بیش از 16.000 لوحه با متونی به خط میخی کشف گردید. بسیاری از اشیای یافت شده رهسپار موزه پرگامون در برلین شدند. آشور به تازگی در سال 1990، توسط B. Hrouda از دانشگاه مونیخ و وزارت فرهنگ در شهر باواریا مورد خاکبرداری قرار گرفت. در طی همان دوره، در 1988 و 1989، ر. دیتمان از سوی بنیاد پژوهش آلمان در این ناحیه کار می کرد.

ادامه نوشته

سوبارتو

حماسه افسانه ای سومری "اِنمِرکار و پادشاه آراتا"، کشورهایی که "زبان هایشان درهم و برهم است" را با عنوان سوبارتو، هامازی، سومر، اوری-کی (اکد) و سرزمین مَرتو (آموری ها) فهرست می کند. همچنین، نخستین ارجاعات به "چهار بخش" توسط شاهان اکد، در کنار مرتو، عیلام و سومر، از سوبارتو بعنوان یکی از این بخش ها در پیرامون اکد نام می برد. سوبارتو بعنوان یکی از ایالات امپراتوری لوگال-آنه-موندو فهرست شده بود؛ در دوره بعد، سارگن اکدی علیه سوبارتو لشکرکشی کرد، و نارام-سین، در کناری ارمنی (ارمنیان)، از سوبارتو در میان سرزمین های تحت کنترل خویش نام میبرد. ایشبی-اِرا شاه ایسین و حمورابی نیز ادعای پیروزی بر سوبارتو را دارند. در دوره های نو-بابلی نیز (تحت پادشاهی نبوپلسر، نبوکدنصر دوّم و نبونید)، از سوبارتو بعنوان یک عبارت عمومی برای سرزمین آشور استفاده می شد. این عبارت در زمان کمبوجیه دوّم نیز به کار می رفته و او از اسیران سوباری یاد کرده است.

ادامه نوشته

آراپخا

آراپها یک شهر آشوری باستانی بود که در شهر کرکوک امروزی در عراق وجود داشت. این شهر پیرامون 2.000 ق.م پی ریزی شد و نام آن از واژه آشوری آراپخا سرچشمه می گیرد که بعدها به آراپها تغییر نام داده شد.

ادامه نوشته

شوبات-انلیل

تصرف منطقه توسط «شمشی-ادد یکم» شاه آشور محل رها شده تل لیلان را زنده نمود. شمشی-ادد پتانسیل بزرگی را در تولید کشاورزی غنی این ناحیه دید و آن را پایتخت پادشاهی میان دو رود شمالی خویش ساخت. او این شهر را از «شخنا» به «شوبات-انلیل» (در زبان اکدی به معنی اقامتگاه خدا انلیل) تغییر نام داد. یک کاخ سلطنتی و یک نیایشگاه در شهر ساخته شد و همه شهر را بوسیله دیوار محصور کردند. اندازه شهر حدود 90 هکتار (220 جریب) بود. شوبات-انلیل به احتمال در اوج خود جمعیتی در حدود 20.000 نفر داشته است. شوبات-انلیل تا سال 1726 که «سمسو-ایلونا» شاه بابل آن را تسخیر کرد به پیشرفت ادامه داد. شوبات-انلیل پس از آنکه در پادشاهی میتانی به یک شهر هوریانی تبدیل شد، دیگر هرگز قدرتش خود را باز نیافت.

ادامه نوشته

ماری

در این یادداشت می توانید به اطلاعاتی درباره شهر ماری دسترسی پیدا کنید.

ادامه نوشته

اورکش

قوم عاد مردماني بودند كه پس از توفان نوح در منطقه جغرافيايي يمن سكونت يافتند. آنان مردماني بلند قامت و تنومند و با قدرت بالاي جسماني بودند. (قمر آيه 18 و 20 و حاقه آيه 6 و 7 و فجر آيه 6 و 8 به گونه اي از آنان سخن مي گويد كه گويي آنان به اندازه درختان نخل و خرما بودند و مانند آنان در انسان ها ديده نشده است) از ويژگي هاي سرزميني آنان اين است كه از مواهب طبيعي برخوردار بود. اين عامل مهم ترين سبب و علت شكوفايي تمدني آنان بوده است كه در آيات مختلف قرآن بدان اشاره شده است. آنان با بهره گيري از مواهب بسياري طبيعي توانستند به تمدن و شهرسازي اقدام كنند و در تحليل قرآني به تمدن و شهرنشيني به نسبت بالايي دست يابند.

ادامه نوشته